ਕੱਲ ਖੋਲੇ ਸਨ ਉਦਾਸੇ ਲਫ਼ਜ਼। ਧੁੱਪ ਲਵਾਈ ਸੀ। ਪਿੰਜਰੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, “ਆਜ਼ਾਦ ਛੱਡ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ। ਭਿੱਜਣ ਦੇ ਚਾਨਣਾਂ ਵਿੱਚ।”
ਕਮਲੇ ਜਿਹੇ ਤੇਜ਼ ਦੌਢ਼ਦੇ ਹਾਈਵੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੂਕਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਹੇਠ ਖੇਡਣ੍ਹ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸਾਹੋ ਸਾਹ ਹੋਏ ਹੁਣੇ ਪਰਤੇ ਨੇ। ਅਹੁ ਵੇਖ ਹੁਣ ਬੈਠੇ ਨੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਸੰਗਲ ਆਪੇ ਗਲ ਵਿਚ ਪਾਈ।
***
कल खोले थे उदासे लफ्ज़। धूप दिखाई थी। पिंजरे को साफ़ किया था। तूने हंस के कहा था, “आज़ाद छोड़ इनको। भीगने दे रौशनियों में।”
पगले तेज़ दौडते हाईवे पर गाड़ियों के पहियों तले खेलने लगे।
अभी अभी लौटे हैं सांस से सांस मिलाते। वो देख अब बैठे हैं पिंजरे में, अपने रस्से खुद गले में डाले।

ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ